Vlak voor ons college stormden achthonderd sjaars Rechten langs me heen rond de klok van vijf uur 's middags. Één minuut voor zeven stormde een hoogleraar naar binnen; 'En ik heb vanaf zeven uur deze zaal tot mijn beschikking en je krijgt echt niet driehonderd studenten binnen één minuut hier uit.' Waarop mijn docent zei: 'Ik ga door tot zeven uur, want ik heb tot dan de tijd.'
Ik liep de collegezalen uit, daarna het gebouw en dacht; Ik wil nu wel naar huis. Gelijk zag ik dat het niet zou gaan lukken binnen een uur, want het krioelde van de studenten die voor de bus stonden te wachten...
Die dag leerde ik dat het geen zin heeft om de bus bij de Botanische Tuinen te pakken, dat je jezelf echt heel goed moet vastpakken, dat mannen af en toe rare wezens zijn (in de bus werd er een at-commissie opgericht) en dat ik echt heel graag naar huis wil en dat colleges van kwart over vijf tot zeven uur hatelijk zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten