Klungelen in excel

Voor mijn studie is het de bedoeling dat ik leer grafieken, tabellen, diagrammen en kaarten te maken. Dus daar zit je dan in een excelbestandje sommetjes te maken... Zie hier het resultaat:

En dan nu; Wat is het verschil en hoe komt dat?

De wereld

Ik reis de hele wereld over. Ik begeef me deze week op pleinen door heel de wereld. Zo stond ik vandaag dagdromend op de Champs-Élysées, down town Manhattan, maar was ik ook op De Neude in Utrecht. Eigenlijk ben ik er dus niet. Best jammer dat ik niet genoeg geld heb én dat het kei milieuvervuilend is om te vliegen. Nu zit ik in Sierra Leone en denk ik na over de diamanthandel...
Gelukkig mag ik morgen de bevolkingsopbouw Veghel, Boekel en Uden opzoeken, uitzetten in Excel en er een verslag overschrijven. YES!

a few months ago

Punt 43 - eitje

1. Ga naar Google Maps
2. Klik op Routebeschrijving
3. Voer in van Japan naar China
4. Kijk bij punt 43.


(met dank aan een mede-student)

NOP

Wild begonnen we te tekenen. Een vierkante kilometer met vier keer vier boerderijen van 300 bij 800 zijn snel getekend. (Nu ik dit zo lees merk ik ook gelijk waar de fout zit...) Daar stonden ze, gelukkig hoeft een boerderij maar 3,6 km van het dichtbijzijnde dorpje te staan.. Wat een uitkomst een diameter van 3,6. Dus hoeveel passen er nou op als er minstens één vierkante meter dorp is. Hoeveel kinderen gaan er naar school als 20 % schoolgaand is van de bewoners. Hoeveel arbeiders wonen er in het dorp en hoeveel winkeliers zijn er? Zo kwam er al een wilde schets van dingen en ideeen, maar het klopte niet. Hoe komt het nou dat precies op de drempelwaarde zijn uit gekomen zonder dat we dat wouden... Fijn, overleggen met zeven personen is niet mijn sterkste kant...

Limits

Serieus even kijken naar dit, na aanleiding van mijn college duurzame ontwikkeling en geografie.

versie 1

Ik vraag mij meer dan eens wel eens af wat ik later wil bereiken en hoe dat nou zit in combinatie met wat ik geloof. Misschien komt het doordat het programma liefde-voor-de-ander versie 1 geprogrammeerd ‘aan’ staat, maar het liefst zie ik mij ergens staan bereid om het leven te verbeteren van anderen of te evangeliseren of het nou ergens is in Afrika, Zuid-Amerika of zelfs op de Wallen. Plaatjes van zielige kinderen wekken soms tranen op, armoede en onrecht. Gister droomde ik nog van het helpen van moeders met een taalachterstand op de basisschool. (Ik kon het immers niet over mijn hart verkrijgen om vijf dagen per week te gaan werken.) Wacht, ik heb nog helemaal geen kinderen en mijn studie is ook nog lang niet afgerond.. Hoe ter wereld pas je dit nou in je dagelijks leven aan? Ik kan onmogelijk alle landen van de wereld afreizen en overal ter wereld zijn, maar ik wel wat doen. Bizar dat de versie liefde-voor-de-ander ultramiljoenontelbaar ook gewoon bestaat en dat ik daar met mijn besef niet eens bij kan.Misschien moet ik toch maar vragen om liefde-voor-de-ander versie 1.1 met handleiding, want waar ter wereld is de activatiecode voor ‘doen’?

week vier

Times flies, when you're .... druk? Genietend van mijn Engelse boek die gaat over het ontstaan van het kapitalisme en nog meer sociaal geografische dingen die hij probeert uit te leggen. Komt mijn eerste tentamen er aan.. Namelijk woensdag. Erg hatelijk, want hij begint om half 6 's avonds en eindigt om half 9! Voor 12 uur vanmiddag had ik mijn paper moeten inleveren, dat heb ik natuurlijk ook gewoon gedaan. Conclusie: er is wel degelijk spanning tussen de sociale onrechtvaardigheid van arbeiders en economische vooruitgang in de Pearl River Delta. Ach, dat had ik vantevoren nog niet bedacht...

Verkrijgen van informatie

Een nieuwe week

Zegen mij op de weg die ik moet gaan
Zegen mij op de plek waar ik zal staan
Zegen mij in alles, wat U van mij verlangt
O God zegen mij alle dagen lang!

Vader maak mij tot een zegen
Ga mij niet voorbij
Regen op mij met uw Geest Heer
Jezus kom tot mij
Als de Bron van leven
Die ontspringt diep in mij
Breng een stroom van zegen
Waarin U zelf steeds mooier wordt voor mij

Zegen ons waar we in geloof voor leven
Zegen ons waar we hoop en liefde geven
Zegen om de ander tot zegen te zijn!
O God zegen ons tot in eeuwigheid

Vader maak ons tot een zegen
Hier in de woestijn
Wachtend op Uw milde regen
Om zelf een bron te zijn
Met een hart vol vrede
Zijn wij zegenend nabij
Van uw liefde delend
Waarin wij zelf tot bron van zegen zijn

Nadenker

De periferie is en wordt nog steeds aangemoedigd om te produceren wat ze niet verbruiken en te verbruiken wat ze niet produceren.

kiezen

Nog geen half jaar nadat ik de keuze voor SGPL heb gemaakt, mag ik weer kiezen..... Wat worden mijn vakken in de tweede periode? Toch maar eerst het verplichte vak; Wetenschappelijke Analyse en Rapportage en daarna Statistische Analyse? Wil ik eigenlijk Stadsgeografie of ontwikkelingsgeografie? Wil ik eigenlijk volgend jaar een educatieve minor doen en vind ik de minor bijbelwetenschappen of religies in de huidige samenleving ook niet interessant?
HELP

Paper!

In hoeverre is er spanning tussen economische vooruitgang en sociale onrechtvaardigheid, wat beide in China kenmerkend is, terug te zien in de urbane ruimte van de Pearl River Delta?
Het is maar even dat je het weet dat ik hier mee bezig ben.. Verder ben ik bezig met planprocessen, voorbereidingsprocessen, actoren, schetsontwerpen, urbanisatie, migratie en armoede. Wat een mega chaos, maar echt heel erg leuk! 

Nieuw vervoer

Mijn pa werkt met bussen. Nee, hij is geen buschauffeur, hij regelt dingen op het kantoor. In ieder geval, ik dacht bussen blijven bussen, maar blijkbaar kan er toch nog iets verandert worden aan die dingen.
In mijn zoektocht over de Pearl River Delta in China kwam ik dit tegen. Ik wil er denk ik liever zelf nog niet in zitten...!

Groot, groter, allerdrukst

Vlak voor ons college stormden achthonderd sjaars Rechten langs me heen rond de klok van vijf uur 's middags. Één minuut voor zeven stormde een hoogleraar naar binnen; 'En ik heb vanaf zeven uur deze zaal tot mijn beschikking en je krijgt echt niet driehonderd studenten binnen één minuut hier uit.' Waarop mijn docent zei: 'Ik ga door tot zeven uur, want ik heb tot dan de tijd.'
Ik liep de collegezalen uit, daarna het gebouw en dacht; Ik wil nu wel naar huis. Gelijk zag ik dat het niet zou gaan lukken binnen een uur, want het krioelde van de studenten die voor de bus stonden te wachten...
Die dag leerde ik dat het geen zin heeft om de bus bij de Botanische Tuinen te pakken, dat je jezelf echt heel goed moet vastpakken, dat mannen af en toe rare wezens zijn (in de bus werd er een at-commissie opgericht) en dat ik echt heel graag naar huis wil en dat colleges van kwart over vijf tot zeven uur hatelijk zijn.

oppassen

Een geograaf in opleiding heeft niet zo heel veel geld, maar gelukkig heeft ze enkele bijverdiensten en het is absoluut geen straf om dan op te passen. Vooral niet als het een pittige tante van 3 jaar is en een slapend kind van een aantal maanden. Dus dan mag je lekker kleien, tekenen en gek doen. Dan krijg je gesprekken als dit;

I: *laat haar buik zien*;Ik heb een navel!
D: Denk je dat ik ook een navel heb?
I: Ja
D: O ja, hier op mijn buik!
I: Maar soms hebben sommige mensen geen navel..
D: O echt, maar hoe komt dat dan?
I: Als mensen hun ogen dicht hebben, dan hebben ze geen navel.
D: En ken je iemand die geen navel heeft als zijn ogen dicht zijn?
I: Ja, Levi heeft soms geen navel.

tijdens het kleien
D: Ik maak jou
I: Maar dan moet je wel ogen, oren en en een neus maken en haar
D: *Vraagt wat je met die organen kan* Maar wat kan je dan met je haar?
I: *Denkt even na, na een tijdje, haalt haar hand door haar haar* Nou dit.

Een andere kijk op de wereld

Forensisme

Hutje mutje in de trein, hutje mutje in de bus, kijkend naar hutje mutje fietsende mensen en hutje mutje lopen naar het van Unnik gebouw. Heerlijk al die reizende mensen, dat zorgt namelijk voor vertier. 

Mensen in gekke kleding, gare gesprekken over bier drinkende docenten en denken dat je wordt aangestaard door de man tegenover je. Gelukkig droom je altijd even weg en denk je aan alles wat nog komen gaat, want waar is gebouw r-102 nou weer? wie zitten er in mijn werkcollege? en waarom moet ik die paper over 3 weken al inleveren? Plotseling schrok ik op. Die man tegenover me pakte zijn stok en liep weg. Waaruit ik zelf mocht concluderen dat ie blind was.. Lekker begin van de ochtend!

wat me bij bleef

Welkom allemaal bij Inleiding op Planologie. Ik ben de schrijver van het boek waaruit je voor deze periode leest en ik kom uit 1941. Bij Planologie kijk je niet terug, maar vooruit. Zie je dit blik? *Werpt het blik over zijn schouder* Je werpt nooit een blik, want daar gaat hij stuk van. We kijken met Planologie vooruit, dus dan heb je alleen maar blikken die heel en gaaf zijn.
Wie is hier student? Wie is hier uitwonend? Kijk eens even jongeman, dit is een blik bonen in tomatensaus, je gooit er een paprika bij en wat andere groente en je kunt zeggen dat je kan koken. Is je moeder ook weer blij.
#
Geloof me, dit boek is verschrikkelijk saai, ik heb het zelf geschreven. De bedoeling was dat het leuk was en voor eerstejaars, maar geen enkele drukkerij wou zo'n boek drukken. Dus nu hebben jullie een soort van algemener boek. Ik wil niet voor boeman spelen, maar zo'n 40% slaagt in één keer. Dus kom vooral naar de colleges en laat je niet te veel afleiden door de verleidingen als drugs, sex en drank.
#
Eind oktober gaan jullie een plan voor een dorp in de Noordoostpolder inleveren. Jullie maken daarbij groepjes van 7 personen. Nee, geen 7 jongetjes of 7 wijfjes bij elkaar. Gemengde groepen, want bij de mannen is het alleen maar; sjonge jonge wat is dit saai, kom laten we zuipen.

De uitleg

Het allerleukste aan mijn studie is dat ik altijd, maar dan ook altijd, en dan ook aan iedereen uit moet gaan leggen wat ik studeer. (Nee, niet echt) Daarom dan nu even het echte verhaal, immers vandaag begint mijn echte eerste week.

Goed, deze studie is bedoeld voor mensen die geïnteresseerd zijn in de wereld om zich heen, ze willen weten waar mensen mee bezig zijn en willen weten wat de invloed van het gedrag van de mensen is op regio's, landen en plaatsen. Je kijkt dus naar de bewoonde wereld, die zeer verscheiden is ingericht. Een SGPL-student wil graag weten hoe het komt dat het zo verscheiden is ingericht.
Het verschil tussen Sociale Geografie en Planologie zit hem in de manier waarop je naar de bewoonde wereld kijkt. Een geograaf doet onderzoek naar de relatie van de mens met zijn omgeving (begrijpen) en een planoloog kijkt naar de toekomst en maakt vooral plannen en beleid (ingrijpen). Hier dan even enkele voorbeelden waarmee je jezelf dan bezig kan houden;

• de samenhang van wonen, werken, verkeer en vervoer
• de verpaupering van stadswijken
• de invloed van buitenlandse investeringen op regionale ontwikkeling
• de wereldvoedselproblematiek
• de planning van een betere verbinding tussen Almere en Amsterdam
• de spanningen in de wereld sinds 9/11
• de invloed van internet op ons winkelgedrag
• het behoud van landschappelijke waarden in het Rivierengebied
• de planning van nieuwe woongebieden in de buurt van grote steden
• de spreiding van werkgelegendheid en woongebieden
• de veranderingen van de economie
• de verbetering van de leefomgeving

Lauwe bud

Lauw is de introductie zeker niet geworden, verre van dat, het was; vurig, chaotisch en uitputtend, maar ontzettend tof. Standaard elke avond feest; kroegentocht, feestje hier en daar en overal. (Niet gaan denken dat ik dat echt elke dag heb gedaan.) En dan vooral colleges 's ochtends om 9 uur. Lauwe bud is dan ook naast sjaars het meest voorkomende woord van de week geworden.
Het is vies, vies, vies en lauw. Het is kattenvoer, huzarensalade, meel en yoghurt door elkaar. Het is roze, maar dan beige. Niks te maken met geografie, maar wel met de VUGS. Het is lauwe bud.
Vandaag zat het in mijn haar, in mijn kleren en overal op mijn lichaam. Ook zijn afwasmiddel, groene zeep, chocopasta, boter en ei misschien nog wel ergens op mijn lichaam aanwezig.
En nu ben ik schoon, na vier keer douchen.

The introduction

Dus, zittend in een studentenkamer van een pas ontmoet medestudente, vermaak ik me prima. Na een woeste start, waarbij ik met een pas ontmoet medestudentje opzoek ging naar een fiets in een chaos van fietsen. De weg moest zoeken naar de universiteit met 1040 tassen, matjes en slaapzakken zijn we toch nog op tijd aangekomen.
Allereerst werd ik verwelkomd door mijn mentorgroepje waarmee ik samen de eerste periode werkcolleges heb. Vlug daarna gingen we wilde spelletjes doen, die niet uit te leggen zijn..
Vanavond mijn eerste feest, ik schijn op te moeten passen voor het woord ''change', want dan moet ik als de wiederweer mijn shirt ruilen met de persoon naast mij.. hilarisch

The first week

Morgenochtend begint alles echt. Voor het eerst mijn geparkeerde fiets op het centraal station pakken én gebruiken. In al mijn eenzaamheid vond ik in een ruimte met boeken ook een aantal gestoorde mensen die het of studeren of gaan studeren, maar daar was toen een meisje. Ergens uit the middle of nowhere, want als je 1,5 uur moet treinen naar Utrecht, woon je toch wel ver weg. Die morgenochtend én moet fietsen naar de Uithof én dat ook nog nooit gedaan heeft. Enfin, soort zoekt soort.
Eigenlijk ben ik de nerdie, aangezien ik a) een plattegrond gekocht heb van Utrecht (waar ligt de Uithof eigenlijk, overigens een kaart zonder merkje 'U staat nu hier') en b)  ik moeilijk kan blijven ontkennen dat mijn ogen rare dingen aan het doen zijn (immers 'normale' mensen zien dingen in de verte toch iets sneller scherp). Dus als er ergens een persoon met bril rondloopt ben ik het, écht waar. Ik doe niet aan plaatjes, wel aan afspraken met de opticien, maar die zie ik pas over een week. Dus nu sta ik in het fotojaarboek, weliswaar met bril, maar ik sta echt in het jaarboek van SGPL.

wordt vervolgd ... (na zondag, want dan is de intro voorbij)

The first day

De lange vakantie is over, de dagen van vrijheid en doen waar je zin in hebt zijn voorbij, al wordt het je bijna opgelegd dat student-zijn dé ultieme vrijheid is. Het einde van de eerste dag is genaderd, maar de ultieme vrijheid zit blijkbaar niet in de naam van het student-zijn. Ik merk het in ieder geval niet.
In de reis naar Utrecht werd ik geconfronteerd met het feit dat ik dit in mijn eentje doe. Ik kende niemand, herkende niemand en ik wist niet wie ik zou leren kennen. Wat voelde dat vrij, zeg!
De busreis richting de Uithof leerde mij dat het belangrijk is dat ik mij zeer goed in- en uitcheck met mijn OV-studentenkaart, want de 2 medestudentes kregen een boete wegens te weinig saldo en niet ingecheckt. Mijn buurvrouw verklaarde nader, haar portemonnee showend; 'En dan ben ik ook nog student'.
Het leven is vooral hard werd mij duidelijk; kamernood, te weinig stufi, te weinig geld voor drank en feesten en te hoge studiedruk.
Ik zal het merken, want de eerste twee boeken zijn binnen; An Introduction To Social Geography en Ruimtelijke Ordening In Nederland.

wordt vervolgd ..